Hallo judoka’s ,

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben de vader van Matthijs en Daphne van Driessche en er is mij door Maddy gevraagd of ik verslag wil maken van de judotoernooien. Ik heb daar mee ingestemd, maar ik heb wel gezegd dat ik niet veel verstand heb van judo maar ik ga het toch proberen.

Sinterklaastoernooi 30 november 2008 te Gilze.

Dit is een officieel toernooi van de Nederlandse Judobond District Zuid-Nederland.

Na ’s morgens vroeg om half 8 vertrokken te zijn kwamen we na een voorzichtige rit (voorspelling glad) om kwart voor negen aan in sportcentrum Achter de tuintjes in Gilze. Dit is een grote sportzaal à la de Dullaert in Hulst, met een heuse tribune. Hier kwamen we al snel de andere judoka’s tegen, Anne en Ilias.
Eerst moesten ze officieel gewogen worden, zonder de ouders, in een aparte ruimte. Daarna volgende een algemene warming up voor iedereen. Dit was erg leuk om te zien, 98 judoka’s (Ilias zijn opa had ze geteld) vlogen op commando langs alle kanten over de 6 gele matten. Er waren ook zwarte pieten die mee deden en die deden dit ook erg leuk.

Intussen was de tribune goed vol gelopen en om 10 uur gingen de eerste wedstrijden van start. Onze judoka’s werden gecoacht door Maddy, want ouders waren niet toegestaan in de sporthal.
Anne was de eerste die mocht beginnen en na een moeizame start won ze door een goede inzet haar eerste partij op punten. Haar overige 2 partijen won ze overtuigend, en werd dus eerste in haar poule. 
Daarna mocht Ilias en die won zijn eerste partij door snel zijn tegenstander in de houdgreep te leggen en die niet meer los te laten. Zijn tweede partij won hij ook, en zijn derde partij verloor hij  helaas, zodat hij tweede werd in zijn poule.
Ons Daphne mocht daarna aan de bak en nadat ze de eerste partij verloor, herpakte ze zich in de tweede partij goed, die ze met een wazari (ik hoop dat ik het goed gezien heb) won. Daphne werd uiteindelijk derde in haar poule.

Het waren spannende wedstrijden en de spanningen op de tribune liepen dan ook geregeld op tot een kookpunt. Ilias zijn  opa kreeg bijna last van zijnen wekker door de vele aanmoedigingen . “Gudver…………mme  Ilias, goed zo kleine kleut” was één van de vele Vlaamse aanmoedigingen, die tot hilariteit van de overige Brabanders, door de zaal vlogen. Marco (vader van Anne) vroeg op een gegeven moment aan de Brabanders of er iemand bij zat die kon reanimeren als het fout ging met opa’s wekker.

Daarna werden de prijzen uitgereikt door niemand minder dan Sinterklaas (zonder staf, want die was hij kwijt), die dat met zijn zwarte pieten erg leuk deed.
Nadat we in de kantine, tegen de regels, in ons zelf meegebrachte eten en drinken (hoe zo zuinig die Zeeuwen)  hadden genuttigd en afscheid hadden genomen van Ilias en zijn opa (die nu rechtstreeks naar huis reed en niet via Utrecht) en snel weer plaats hadden genomen op de nu overvolle tribune, begon ook na weer een hele leuke gezamelijke warming up voor meer dan 150 judoka’s  om één uur de wedstrijden voor de grootte mattadoren, namelijk Jorik, Lars en Matthijs.

Lars mocht als eerste beginnen en legde zijn tegenstander al heel snel via een spierballenworp in de houdgreep, waar die niet meer uitkwam. Helaas verloor hij na een zware strijd de andere twee partijen. Lars werd  derde in zijn poule.
Daarna mocht Jorik op de mat. Zijn eerste partij was een hele zware die hij uiteindelijk net op punten verloor. Jorik werd derde in zijn poule.
Daarna was onze Matthijs aan de beurt. Zijn eerste partij was gelijkspel, maar hij werd  door de scheidsrechter toch als verliezer aangewezen, omdat zijn tegenstander zogenaamd meer had aangevallen. Dit was volgens Maddy en natuurlijk ook volgens ons niet terecht.  Zijn tweede partij verloor hij kansloos, maar in de derde partij herpakte hij zich goed, die hij dan ook met een overwinning afsloot. Matthijs werd derde in zijn poule.

Daarna werden de prijzen weer door Sinterklaas uitgereikt, wat zo’n drie kwartier duurde voor 150 judoka’s.

Na zo rond  kwart voor vier afscheid te hebben genomen van elkaar, gingen we moe, maar voldaan weer terug naar het Zeeuwse land. Na halverwege de reis de inwendige mens weer versterkt te hebben bij de Mac (van naar judo kijken krijg je honger) kwamen we zo rond 6 uur weer thuis aan.

Het was een lange dag van half acht vertrokken tot 6 uur thuis. Maar het was de moeite waard en de judoka’s hebben erg goed hun best gedaan op zo’n groot toernooi.
Ik vind het als niet judoka erg knap dat je het durft om in zo’n grote zaal met zoveel mensen op zo’n kleine mat te judoen.

Nou dit was mijn eerste verslag , ik hoop dat jullie het leuk vonden. Tot het volgende toernooi op 13 december a.s. in Breskens.

Arnold van Driessche

 

Staand van links naar rechts: Lars van Osselaer (3de prijs), Ilias Mampaey (2de prijs), Anne Weeda (1ste prijs) en Matthijs van Driessche (3de prijs). Zittend: Jorik van Raemdonck (3de prijs) en Daphne van Driessche (3de prijs).